syndroom van tietze ervaring
Tietze en costochondritis: diepte info
Olga Koelemij
Tietze en costochondritis: diepte info
11/14/2026
7 min
0

Syndroom van Tietze ervaringen: pijn op je borst terwijl je hart gezond is

11/14/2026
7 min
0

Je hebt al weken pijn op je borst. Soms fel en stekend, soms een brandend, zeurend gevoel vlak naast je borstbeen. Je kunt niet goed doorademen, lachen doet pijn en bij elke beweging ben je op je hoede. Je bent bij de huisarts geweest. Hart nagekeken, bloed geprikt, misschien een ECG. De uitslag: er is niets mis met je hart.

Even ben je opgelucht. En dan komt de vraag: waar komt deze pijn dan wél vandaan? Want de pijn is er nog steeds. Je gaat zoeken, 's avonds op de bank of 's nachts wakker in bed, naar syndroom van Tietze ervaringen van anderen. Niet omdat je een diagnose wilt verzamelen, maar omdat je wilt weten: gaat dit ooit weer over?

De zoektocht die bij veel mensen met Tietze hetzelfde verloopt

Na de huisarts volgt vaak een tweede arts. Soms een derde. Je krijgt te horen dat het "onschuldig" is en vanzelf overgaat. Dat het een ontsteking van het kraakbeen is, dat je het rustig aan moet doen. Je krijgt pijnstillers of ontstekingsremmers mee. Die dempen de pijn een paar uur en daarna is hij terug.

Je gaat naar de fysiotherapeut. Oefeningen voor je borst, oefeningen voor je schouders, misschien wat massage. Soms helpt het even, soms wordt het juist erger. Je probeert sporten, je probeert stoppen met sporten. Je probeert een ander matras, een ander kussen, een andere stoel op je werk.

En ondertussen groeit dat andere gevoel: dat niemand echt naar jóu kijkt. Je vertelt over de pijn en je hoort "het is niet gevaarlijk". Dat klopt waarschijnlijk, maar het antwoord past niet op je vraag. Want jij ligt er wakker van, jij kunt je kind niet optillen, jij bent bang als je hart tekeergaat. Niet gehoord worden maakt klachten zwaarder dan ze al zijn. Wij horen dit bijna wekelijks van de mensen die bij ons binnenkomen.

Waarom de gebruikelijke aanpak bij Tietze vaak blijft steken

De meeste behandelingen richten zich op de plek waar het pijn doet: dat ene ribje, dat stukje kraakbeen naast je borstbeen. Logisch, want daar zit de pijn. Alleen is dat vaak niet de plek waar het probleem ontstaat.

Je borstkas is één geheel met je bovenrug. Elke rib loopt van voren naar achteren en maakt daar gewrichtjes met je wervels. Is je bovenrug stijf, dan moeten de ribben vóór meer werk doen. Op die overbelaste plek raakt het kraakbeen geïrriteerd. Wie alleen de voorkant masseert of ontziet, verandert niets aan de belasting die daar steeds opnieuw ontstaat.

Dan de ademhaling. Bij pijn op je borst ga je hoog en oppervlakkig ademen. Je hulpademhalingsspieren in je nek en borst gaan harder trekken aan precies die ribben die al gevoelig zijn. Je doet dat de hele dag door, zo'n twintigduizend keer. Rust en een pijnstiller doen daar niets aan.

En er is stress. Bij spanning maak je cortisol en adrenaline aan. Je spieren staan strakker, je ademt hoger, je slaapt slechter en je lichaam krijgt minder ruimte om een ontsteking af te ronden. Je komt in een cirkel: pijn geeft angst, angst geeft spanning, spanning geeft meer pijn. Zolang niemand vraagt hoe je slaapt, hoe je dagen eruitzien en wat er in je leven speelt, blijft die cirkel gewoon draaien.

Wat er gebeurt als de klachten blijven aanhouden

Je slaapt slechter, want liggen geeft druk op je borstkas en 's nachts is er geen afleiding voor je gedachten. Overdag ben je moe en prikkelbaar. Je beweegt minder, waardoor je rug en borstkas nog stijver worden. Je zegt afspraken af. Je gaat op je klachten letten in plaats van op je leven.

Veel mensen worden daar stilletjes somber van. Niet omdat ze zwak zijn, maar omdat maandenlange pijn zonder uitleg simpelweg uitputtend is.

Hoe wij bij Bij V&K naar het syndroom van Tietze kijken

Wij zijn Olga, Martijn en Sonja. Alle drie fysiotherapeut en manueel therapeut, en alle drie nieuwsgierig gebleven naar wat er nog meer meespeelt. Bij ons begint het met het hele plaatje.

We kijken natuurlijk naar je ribben, je borstbeen en je bovenrug. Maar we vragen ook naar je slaap, je stressniveau, je voeding, je energie en wat er het afgelopen jaar in je leven is gebeurd. Niet omdat we het ergens wegschuiven, maar omdat die dingen meebepalen of een ontsteking rustig wordt of blijft sluimeren.

🤲 Manuele Therapie e.s. om je bovenrug, ribgewrichten en borstkas weer soepel te krijgen, zodat de druk vóór afneemt.

🌀 Cranio sacraal therapie om je zenuwstelsel uit de alarmstand te halen en je lijf te laten zakken.

💨 Ademhalingsoefeningen zodat je weer laag en rustig ademt en je borstkas minder getrokken wordt.

🌙 Jouw slaap met aandacht voor daglicht, beweging, je ritme en je avond, want zonder herstel in de nacht komt er overdag weinig op gang.

🔬 kPNI  voeding, stress, leefstijl, wat heb je allemaal meegemaakt?

❤️ Haptonomie om weer contact te maken met wat je voelt, zodat je je grenzen eerder opmerkt en aangeeft.

Wil je zelf alvast ontdekken welke factoren bij jou meespelen? Download onze gratis checklist over het syndroom van Tietze en loop stap voor stap na waar jouw klachten vandaan kunnen komen.

knop naar checklist syndroom van Tietze

Inzicht: leren luisteren naar je eigen lijf

Het stuk dat mensen achteraf het vaakst noemen, is niet een techniek of een oefening. Het is begrijpen wat er gebeurt. Waarom je pijn 's nachts opvlamt. Waarom je hart tekeergaat terwijl er niets mis mee is. Waarom een drukke week zich twee dagen later in je ribben meldt.

Zodra je dat snapt, verandert er iets. Je schrikt minder. Je voelt eerder aankomen dat je te lang doorgaat. Je gaat je lijf lezen in plaats van ertegen vechten. Dat is precies waar wij naartoe werken: dat je op een gegeven moment zelf weet wat je nodig hebt.

Herstel loopt daarbij zelden in een rechte lijn. Er zijn weken dat het goed gaat en dan is er ineens weer een dag met pijn. Dat betekent niet dat je terug bij af bent. En soms komt er meer los dan alleen spanning in je spieren. Oude emoties, verdriet of spanning die je lang hebt weggeduwd, kunnen naar boven komen als je lijf eindelijk ontspant. Het hoort erbij. Het is geen teken dat er iets misgaat.

Syndroom van Tietze ervaringen van onze cliënten

Hieronder lees je een paar ervaringen die cliënten met ons deelden. Verschillende verhalen, verschillende trajecten, maar wel dezelfde rode draad: eindelijk uitleg en eindelijk ruimte.

Toen ik achttien was, begon ik hevige steken te voelen in mijn hartstreek. Vooral bij inspanning werden de pijnscheuten steeds erger; ik viel regelmatig flauw en soms verscheen er zelfs een blauwverkleuring op mijn borst. Meerdere keren werd ik met spoed naar het ziekenhuis gebracht, waar ze hartfilmpjes maakten en mij via een infuus sterke pijnstillers toedienden. In eerste instantie dachten de artsen dat ik een ontstoken hartzakje had, omdat ze daar wat vocht zagen. Later bleek dat echter niet het geval te zijn. Niemand kon vinden wat er precies aan de hand was. De pijn was zo intens dat ik mijn opleiding moest stopzetten. Het ziekenhuis bleef onderzoeken uitvoeren, maar een duidelijke oorzaak bleef uit. Na verloop van tijd verspreidde de pijn zich over mijn hele borstkas, naar mijn rug en zelfs naar mijn linkerarm. Ik moest stoppen met werken en sporten, en voor ik het wist, kon ik door de pijn nauwelijks nog iets. Dagenlang lag ik op bed, afhankelijk van zware pijnstillers. De wanhoop groeide; ik raakte verward en uitgeput, en er waren momenten dat ik niet meer verder wilde leven. Pas na drie jaar vol onderzoeken, pijn en onzekerheid kreeg ik eindelijk een diagnose: het syndroom van Tietze. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het bleek te gaan om een ontsteking van het borstbeen. Aan de ene kant was ik opgelucht dat ik eindelijk wist wat er aan de hand was, dat het niet tussen mijn oren zat, maar tegelijkertijd voelde het uitzichtloos, omdat er weinig aan te doen was. Ik bleef aangewezen op pijnstilling en had het gevoel dat een normaal leven voorgoed voorbij was. Totdat ik bij Olga terechtkwam. Dankzij haar behandelingen ging het stap voor stap beter. Voor het eerst voelde ik me écht gehoord en serieus genomen. Langzaam kreeg ik mijn leven terug. Inmiddels heb ik weer plezier in het leven: ik heb een fijne relatie, werk met veel voldoening bij de BSO en volg een opleiding tot pedagogisch medewerker. Dankzij de behandelingen heb ik weer perspectief en durf ik de toekomst vol vertrouwen tegemoet te zien. Felicia, Voorschoten
In de praktijk kwam ik bij Olga terecht. Ik voelde mij meteen gehoord en gezien. Olga kijkt naar zoveel meer en gaat echt op zoek naar de oorzaak van je klachten. Ze kijkt hierbij echt naar jou als persoon. Ook de gesprekken die we hierover hebben vind ik erg fijn. Dit heeft mij ook weer verder geholpen op zowel fysiek als mentaal vlak. Door Olga en haar toegepaste behandeling ben ik nu zelfs pijnvrij. Ik ben van mijn klachten af. Dit was al vrij snel na een paar behandelingen. Ik heb hierdoor weer mijn plezier in het leven terug gekregen en zit lekkerder in mijn vel. Momenteel ga ik voor onderhoud nog bij Olga langs. Dit werkt voor mij heel goed. Een afspraak inplannen bij V&K therapie is echt aan te raden! Begum bron: google reviews Bij V&K
Ik ben erg tevreden over de Tietze behandeling bij Bij V&K. Het fijne bij Martijn is dat hij niet alleen luistert naar wat je uitlegt over de klachten, maar ook kijkt naar het verhaal achter het verhaal. Om het hele plaatje in beeld te krijgen. Zo voelde ik na 2 behandelingen een enorm verschil en verbetering van de klachten waarvoor ik kwam en kreeg ik veel meer inzicht in andere klachten, waar ik al jaren mee liep. Martijn legt verbindingen die een ander niet ziet en is een bron van kennis en informatie.  Eline, leiden

Herkenning en hoop: wees mild voor jezelf

Als je in deze verhalen iets van jezelf herkent, weet dan dat je niet de enige bent en dat je het niet verzint. De pijn is echt, ook als het onderzoek niets laat zien.

Wees mild voor jezelf in dit proces. Je lijf vraagt om aandacht, niet om nog een eis erbij. Kleine stappen doen hier meer dan grote plannen: een stukje buiten lopen, 's avonds vijf minuten naar je buik ademen, een halfuur eerder je telefoon wegleggen, één ding uit je week schrappen. Dat is hoe het bij de meeste mensen begint te kantelen.

Benieuwd naar meer syndroom van Tietze ervaringen? Lees de andere verhalen op ons platform, of stel je vraag aan ons. We denken graag met je mee over wat bij jou de eerste logische stap is.

Reacties
Categorieën